|
Dat Aukröger Heimatleed
(Nach der Melodie "Wo de Nordseewellen")
|
|
Wo dat Land in Aukrog lütje Bargen schmitt
un de Bünzau liesen dörch de Wischen glitt,
jedes Hus sin Goarn hett, jede Weg sin Knick,
dor is mine Heimat, dor föhl ik mi riek!
|
Wo dörch Holt un Wischen drifft de Bünzau lang,
ragt de Boxbarg hoch mit sienen steilen Hang.
Kiek ik denn vun baben in de wiede Fern,
sitt mang Heid un Dannen, dat heff ik so geern.
|
Wo int Holt kümmt hoch de klare Quell,
gifft veel Wader rein un frisch un hell,
löppt glik in de Dieken, wo de Karpen schwimmt,
dor is mine Heimat, dor bün ik ni fremd.
|
Wo in Hölln un Hesel stolt de Eeken staht
un de Rehböck liesen dörch de Dannen gaht,
wo de Knicks sind bund von Schlehen un Brummelbeern,
dor is mine Heimat, dor bün ik so geern.
|
